Sjálfvirk ákvarðanataka er þegar ákvörðun sem varðar einstakling er tekin eingöngu með sjálfvirkri vinnslu, án þess að manneskja meti málið efnislega. Dæmi eru sjálfvirk höfnun lánsumsóknar eða starfsumsóknar út frá stigagjöf kerfis.
Samkvæmt persónuverndarreglugerðinni á einstaklingur að jafnaði rétt á að sæta ekki ákvörðun sem byggist eingöngu á sjálfvirkri vinnslu ef hún hefur réttaráhrif á hann eða snertir hann verulega með sambærilegum hætti. Undantekningar eru þröngar og þá þarf að tryggja rétt hans til að fá manneskju til að endurskoða málið. Ef manneskja kvittar aðeins undir án raunverulegs mats telst það ekki mannleg aðkoma.