Í fyrirmælakeðju er verkinu skipt í nokkur skref og hvert skref fær sín eigin fyrirmæli. Úttak eins skrefs er notað sem inntak þess næsta, til dæmis: fyrst draga út helstu atriði úr skjali, síðan flokka þau, síðan skrifa samantekt. Hægt er að yfirfara eftir hvert skref.
Þetta gerir auðveldara að sjá hvar eitthvað fór úrskeiðis og að nota ólík líkön eða verkfæri í ólíkum skrefum. Það tekur lengri tíma en ein stór fyrirmæli.